آوای ارسباران
021 88 80 00 55

صفحه اصلی خدمات برگزاری تور

تورهای تهران‌گردی

تهران، شهرى که امروز مرکز سیاسى و ادارى کشور است در گذشته‏اى نه چندان دور روستایى کوچک از توابع «شهر رى» بوده است.

احتمالاً در روزگاران کهن قشلاق مردمى بوده که تابستانها در شمیران ییلاق مى‏کردند. المسالک و الممالک تألیف ابواسحق استخرى (تألیف 340 ه.ق) کهن‏ترین منبعى است که از تهران یاد کرده است.

درباره اینکه چگونه آن آبادى کوچک و این شهر بزرگ امروز، نام تهران گرفته نظرات مختلفى ابراز شده است.

 

تهران، شهرى که امروز مرکز سیاسى و ادارى کشور است در گذشته‏اى نه چندان دور روستایى کوچک از توابع «شهر رى» بوده است.احتمالاً در روزگاران کهن قشلاق مردمى بوده که تابستانها در شمیران ییلاق مى‏کردند. المسالک و الممالک تألیف ابواسحق استخرى (تألیف 340 ه.ق) کهن‏ترین منبعى است که از تهران یاد کرده است.

درباره اینکه چگونه آن آبادى کوچک و این شهر بزرگ امروز، نام تهران گرفته نظرات مختلفى ابراز شده است.

برخى معتقدند که طهران در اصل کهران ـ به معناى گرمستان و گرمگاه ـ بوده است. عده‏اى دیگر معتقدند که وجه تسمیه آن بدان علت مى‏باشد که تیره‏اى از سلسله طاهریان در این مکان سکونت داشته‏اند.

گروه دیگرى در وجه تسمیه آن آورده‏اند: ساکنان آن از ترس دشمن، خانه‏هاى خود را در زیرزمین مى‏ساختند و هنگامى که دشمن به آنها حمله مى‏نمود به خانه‏هاى خود در زیرزمین پناه مى‏بردند. از این رو آن را «ته ران» مى‏گفتند که از دو جزء «ته» به معناى زیر و کف و «ران» به معناى راننده (از فعل راندن) تشکیل شده است. یعنى کسى که در زیر زمین حرکت مى‏کند. قزوینى در آثار بلاد درباره تهران نوشته است:

«خانه‏هاى اهالى طهران در زیر زمین ساخته شده و به مانند لانه‏ى مورچگان است هرگاه دشمنانى به آنان حمله‏ور شوند ساکنان طهران فورا در خانه‏هاى زیرزمینى خود پنهان مى‏شوند.»

«تهران» یا «طهران»

بررسى آثار گذشتگان و متون کهن اسناد تاریخى نشانگر آن است که تا آغاز عصر مشروطیت واژه تهران با «ط» ـ که به طاى مؤلف یا عربى مشهور است ـ نوشته مى‏شد و تنها برخى از قدما به ارجحیت ضبط تهران با «ت فارسى» اشاراتى داشته‏اند. پس از صدور فرمان مشروطیت در سال 1324 ه.ق، نخست روزنامه‏ها و سپس بسیارى از اهل قلم تهران را با حرف «ت» نوشته‏اند و از آن تاریخ به بعد نوشتن هر دو املاء «تهران» و «طهران» متداول گشته است.

همزمان با نهضت پیرایش زبان فارسى از حروف غیر فارسى، سعى در ترویج نگارش تهران با حرف «ت» و طرد مطلق نوشتن آن با حرف «ط» گردید و پس از شهریور 1320 در روزنامه‏ها، کتاب‏ها و اسناد و نامه‏هاى دولتى نگارش تهران با «ت» عمومیت یافت.

17:43 , 1393/10/01
پایان پیام


صفحه اصلی   پرینت   ارسال به دوستان

نظراتتان را با ما در میان بگذارید
  
در صورت تمایل در خبرنامه ما عضو شوید.
نمونه خبرنامه
طراحی سایت گردشگری و CRM : همورا